The Fabulous Life of Suusje Q.

Pittige Paprika-Kokossoep met Gamba's en Bosui

2012-02-02T12:43:00.001+01:00

Ik wil geen tweede Martha Stewart worden, maar sommige recepten wil ik jullie echt niet onthouden. Neem nu bijvoorbeeld mijn Pittige Paprika-Kokossoep met Gamba's en Bosui. Om van te smullen!

Men neme (voor twee kommen soep):
- vier paprika's (twee gele, een oranje, een rode - hoe donkerder, hoe bitterder)
- 150 ml kokosmelk
- een grote eetlepel groene currypasta
- 3 bosuitjes
- véél gamba's

En dan?
Snijd de paprika's in grove stukken en kook ze even tot ze makkelijk te pureren zijn. Pureer ze dan met een staafmixer tot moes. Meng dit mengsel met de currypasta en de kokosmelk en pureer het geheel nog eventjes. Ondertussen snijd je de bosuitjes in kleine ringetjes en bak je deze, samen met de gamba's, op hoogvuur. Doe vervolgens alles bij elkaar in een pan, roer het door en, indien nodig, verwarm het nog even. Bon ap!

Hmmm!

De MC Stylo

2012-02-01T09:00:00.002+01:00

Sinds ELLE voor mij niet meer is wat het vroeger was, ben ik op zoek gegaan naar een vervanger. In Marie Claire dacht ik een perfecte rebound te hebben gevonden, maar na een paar keer een uurtje op de bank met dit tijdschrift bleek er meer in te zitten. Inmiddels hebben we al maanden een vaste relatie. Mijn favo rubrieken zijn Gespot door MC en Mijn stijl. Bij beiden komen heel wat heerlijke outfitjes voorbij. Marie Claire geeft mij combineer-inspiratie. En ik jullie hiermee hopelijk ook.

Mix and match met Marie Claire

Today's Dream Job nr. 3

2012-01-31T14:00:00.002+01:00

Human Rights Lawyers, you know?!

Na onderzoeksjournalist, waarbij ik de uitingsvrijheid tegen het recht op privacy afweeg, en modeadvocaat, waarbij ik adviseer aan ontwerpers en hen bijsta bij inbreuken (en naar de fashionweeks ga), heb ik mijn oog laten vallen op een volgende droombaan: Human Rights Lawyer.

Bij DEPT zag ik van de week een flyer liggen van Fair Wear Foundation. Deze stichting zet zich in voor 'eerlijke' kleding. Momenteel zijn de (minderjarige) mensen die onze kleding maken vaak gedwongen tot dat werk, worden slecht betaald, werken lang en hebben geen rechten. Arbeiders zouden niet meer onder deze slechte omstandigheden mogen werken. Dit is echter moeilijk te realiseren omdat er zoveel schakels tussen de arbeider en de verkoper zitten, vaak verspreid over meerdere continenten. Fair Wear Foundation streeft ernaar de arbeidsomstandigheden van arbeiders te verbeteren door te checken of merken de mensenrechten respecteren, de arbeidsomstandigheden in de fabrieken te controleren en de samenwerking tussen alle schakels te verbeteren.

Ik neem aan dat er onder meer een aantal juristen achter deze stichting zullen zitten. Wat zou ik graag één van deze juristen zijn. Human Rights Lawyer: even sympathiek als Mark Darcy. Vechten voor de rechten van de mens, en dat in de modebranche. Komt nog bij dat het een internationale baan is ook. Waar kan ik solliciteren?

Summer Shoppinglist

2012-01-31T09:00:00.001+01:00

Naar aanleiding van de fashionshows S/S 2012 en het lezen van wat vakliteratuur stelde ik de de volgende wishlist samen. Ik wil wit, shiny, uitgesproken kleuren, printjes, sandaaltjes, ballerina's, een baseballjackje, 'vallende' broeken, snakeskin, Africa, leer, suède, hoedjes, veterpumps en iets met zo'n leuk kraagje van Laundry Industry. Het gaat misschien niet allemaal lukken, maar gelukkig moet er altijd iets te wensen overblijven.

Alles van H&M, DEPT, netaporter.com, Les Tropeziennes, Fred de la Bretoniere, Vanilia, Laundry Industry en Manfield.

De Boeken-Clutch

2012-01-30T10:05:00.000+01:00

Is het een vogel? Is het een vliegtuig? Nee, het is de boeken-clutch van Olympia Le Tan. Indien je van lezen en mode houdt wellicht de perfecte combi. Te koop voor een schamele € 1.085 via netaporter.com. Het moet niet gekker worden!

Kies het boek, eh... de tas naar jouw smaak!

Asian Chic

2012-01-30T08:58:00.000+01:00

Gisteren zag ik op mijn werk twee Aziatische vrouwen lopen. De één droeg Timberlands, de ander stoere, hoge veterschoenen van prachtig leer. Ik gokte dat ze van Paul Warmer kwamen. Beide dames waren gehuld in jeans en een vooral praktische jas. Eén van de twee had een schitterende messenger-bag bij zich. Ik was impressed en wenste dat ik een foto kon maken met mijn ogen voor mijn blog, maar ik moest het met mijn geheugen doen. Wie had gedacht dat Timberlands ooit weer hip zouden zijn, en zo stijlvol zouden staan? Al vrees ik dat alleen Aziatische vrouwen dit kunnen hebben...

Kleding en tas via netaporter.com, schoenen Timberland (links) en Sassetti via Paul Warmer (rechts).

Today's outfit nr. 61

2012-01-27T19:18:00.000+01:00

Blouse (Prego), vest (DEPT), rokje (American Vintage), maillot (H&M), laarsjes (Marc O'Polo).

Chanel Cheap

2012-01-26T09:00:00.000+01:00

Voor mij sprong Chanel eruit vorig jaar tijdens de fashionshows S/S 2012. Haar lieflijke pastels waren meisjesachtig, elegant en chic. Dit laatste geldt ongetwijfeld ook voor het prijskaartje. Vandaar dat ik op zoek ging naar een soortgelijke look voor een budget prijsje.

Chanel S/S 2012.

Mintgroen vestje (DEPT).

Roze rokje (DEPT).

Suusje's Next Top Soup

2012-01-25T09:00:00.002+01:00

De oplettende lezer heeft (heel) vaak het woord 'noedelsoep' voorbij zien komen in mijn reisblogs. Ik at het dan ook zo'n beetje elke dag toen ik in Vietnam was. Eenmaal thuis heb ik nog wat pogingen gedaan om het zelf te maken, maar de noedels waren smakeloos, de bouillon was flauw en de kruiden... die hebben ze hier gewoon niet.

Afgelopen zaterdag zocht ik dan ook mijn heil bij Xinh, een Vietnamees restaurant in Amsterdam. Eén van de weinigen trouwens. Drie keer raden wat ik bestelde? Noedelsoep natuurlijk! En wat was-ie verrukkelijk. Limoen, spices, het perfecte vlees, je kent het wel. Om het helemaal af te maken vroeg ik de ober of ze ook Saigon bier hadden. "Ja" zei de ober. "Rood of groen?" vroeg ik zo blij als een kind. "Ehhhh... wit met goud?" antwoordde de ober een beetje onzeker. Dat zal wel alleen voor insiders zijn, dacht ik bij mezelf, en bestelde zo een 'wit met goud' Saigon biertje.

Noedelsoep van Xinh.

Het adres van Xinh is Elandsgracht 2 in Amsterdam. Reserveren is (in het weekend) aan te raden.

Dept's Favorites #2

2012-01-24T09:00:00.001+01:00

Het moge duidelijk zijn: ik werk bij Dept. Daarom maak ik graag reclame, want meer klanten zijn altijd welkom. Meer klanten is meer drukte voor mij, en meer drukte is meer omzet. Win win dus!

Alles via Dept.nl

Spring/Summer 2012 in a nutshell

2012-01-23T16:00:00.003+01:00

Vorig jaar september werd de mode voor komende zomer geshowd op de catwalk. Nu de modeshows voor F/W 2012/2013(!) alweer bijna van start gaan, is het dan ook de hoogste tijd voor de zomermode in een notendop. Mijn favorieten:

Burberry Prorsum.

Chanel.

Chloé.

Diane von Furstenberg.

Isabel Marant.

Ralph Lauren.

Hieruit kunnen we de volgende trends opmaken:

- Wit
- Pastelkleuren
- Oker, aubergine en andere groenten(kleuren)
- Tropisch/exotisch
- Hoedjes
- (Bomber)jacks
- Wijde broeken
- See through
- Clutch
- Sweaters
- Slangenprint
- Midi-rokken
- Printjes
- Kant
- Oversized vesten en jasjes
- Glansstoffen

De Budget Tips van Suusje Q.

2012-01-23T09:36:00.000+01:00

De crisis slaat weer/nog steeds toe. In huize Suusje Q. worden de eindjes aan elkaar geknoopt en draait het om sparen en bespaard worden. Bij wijze van spreke dan, maar echt ruim heb ik het momenteel niet. Hoe overleef ik de crisistijd tot ik een studiegerelateerde baan heb?

- Een baan als verkoopmedewerker bij Dept. Verdient meer dan een uitkering.

- Ik heb ondervonden dat als ik elke dag in mijn pauze naar de Albert Heijn ga voor lunch, ik dan minstens vijf euro uitgeef. Aan een simpel sapje, twee broodjes en beleg welteverstaan. Ik koop dus nu op maandag een heerlijk brood van Brood en lekker beleg van de supermarkt, zoals gerookte kip, oude kaas en rucola, en neem voortaan mijn brood mee. Burgerlijk maar budget.

- Voor zover het droog is, neem ik de fiets in plaats van de tram. Scheelt naar mijn werk zeker twee euro per dag.

- Je kunt hardlopen in plaats van naar een dure sportschool te gaan. Maar dan moet je dat wel doen. Ik heb daar moeite mee met dit winterweer. Veel makkelijker ging ik voor mijn gevoel naar mijn geliefde sportschool voor een lesje pilates, kickboksen of fitness.

- Verkoop je oude spullen. Ik heb in het nieuwe jaar al acht boeken verkocht via Bol.com. Toch goed voor zo'n 60 euro (al moet ik de verzendkosten daarvan aftrekken en doneer ik 10% van de opbrengst aan Room to Read. Mijn Marktplaats moet ik ook maar weer eens nieuw leven in blazen.

- Ruim je kamer eens op en vind onder al die stapels papier nog een bioscoopbon van 10 euro.

- Kook wat vaker en drink wat vaker thuis een wijntje wanneer je met vriendinnen afspreekt. Minstens zo gezellig, maar wel stukken goedkoper.

- Vind een nieuwe (lees: goedkopere) kapper en bikiniwaxer.

Today's outfit nr. 60

2012-01-19T10:11:00.000+01:00

Top (Laundry Industry), rokje (Laundry Industry), maillot (H&M), laarsjes (Marc O'Polo).

De Statement Necklace

2012-01-17T09:00:00.003+01:00

Een duur woord voor een grote, opvallende ketting: de Statement Necklace. ELLE heeft het er al jaren over, Serena van der Woodsen is fan, ik begon er in de zomer van 2010 aan en de trend heeft nu zelfs Afrika bereikt. Of vindt het hele idee daar nou juist zijn oorsprong? Feit blijft dat niemand meer om de Statement Necklace heen kan, dus doe 'em om en doe 'em voorlopig niet meer af.

Serena van der Woodsen in Gossip Girl.

Suusje Q. in Frankrijk met Franse S. N.

Statement Necklaces in Kenia.

Suusje Q. in Kenia met Keniaanse S.N.

S.N. (Mango).

This is Africa!

2012-01-16T11:13:00.002+01:00

There's all the world to see, but today I give you Kenya. In Kenia is ontzettend veel interessants te zien: wilde beesten, de prachtigste natuur, een parelwit strand en azuurblauwe zee, de Kilimanjaro (als je geluk hebt), de Masai. Het was dan ook erg lastig om uit mijn 700 foto's een selectie van tien te maken. Uiteindelijk heb ik voornamelijk gekozen voor beesten, omdat dat het moeilijkst is om op de foto te zetten.

Pumba in Tsavo West National Park.

Zebra's in Amboseli National Park.

Hyena's in Tsavo West National Park.

Olifanten en maraboes in Tsavo East National Park.

Apen in Tsavo West National Park.

Gnoes in Amboseli National Park.

Olifanten in Amboseli National Park.

Leeuwen in Amboseli National Park.

Amboseli National Park.

Tsavo East National Park.

Jambo Upper East Siders!

2012-01-16T09:12:00.001+01:00

Al in geen tijden geblogd, maar daar is een goede reden voor: ik ben afgelopen acht dagen op vakantie in Kenia geweest. En in Kenia heb je al amper bereik, laat staan wifi!

Vorige week zondag begon dit familiesnoepreisje. Na een vlucht naar Nairobi en een vlucht naar Mombasa werden we door ene Roger opgewacht op het vliegveld. Wat was het heerlijk om weer in het buitenland te zijn, en wat was het leuk om weer een heel andere natuur en cultuur te gaan ontdekken. Roger stelde ons voor aan onze chauffeur voor de komende vier dagen: meneer Ayum. Om dit te onthouden noemde ik hem in mijn hoofd Ayam. Denk: kipsaté. Roger beloofde ons 1,5 uur te doen over de 200 te rijden kilometers, wat er uiteindelijk natuurlijk 4 werden. Ik heb mijn ogen uitgekeken in de bus. Iedereen loopt op straat. Er zijn nauwelijks fietsen of auto's. Behalve de hoofdwegen is alles van zand. Er zijn geen stenen stoepen, geen stenen huizen. De meeste huizen (tevens winkels) zijn van beton of hout/koeienpoep. De winkels zijn (of: waren ooit) geschilderd in felle kleuren en bedrukt met simpele letters. Old skool reclame! De vrouwen lopen er hier over het algemeen verzorgd bij. Veel vrouwen dragen een (midi)rok, sleehakken en top. Dit alles is vaak bontgekleurd en/of bedrukt met leuke Afrikaanse printjes.

Uiteindelijk aangekomen in een prachtige lodge in Tsavo East National Park, die natuurlijk totaal niet in verhouding stond met de huizen die we zojuist gezien hadden. Enfin, ik vond het prima. Vanaf de lodge hadden we uitzicht op een vennetje, waar we binnen een uur al een hele kudde olifanten hebben gespot. In alle enthousiasme zowat al mijn hele memorycard vol geschoten.

Eind van de middag was het tijd voor onze eerste 'game drive', wat neerkomt op wat de meeste mensen onder 'safari' verstaan: rondrijden in een auto en beesten spotten. In Swahili betekent 'safari' echter 'reis', maar dat ter zijde. 'Jambo' betekent overigens 'hallo', 'karibu' is 'welkom' en 'rafiki' 'vriend'. Met deze vier woorden kom je een heel end.

Maandagochtend heerlijk ontbeten, waarna we met Ayum zijn vertrokken naar de tweede lodge, in het Amboseli Park. Onderweg werden we echter opgehouden door een staking. Om politieke redenen, legde Ayum ons uit. Jullie moeten weten, op de enige grote weg, van Mombasa naar Nairobi, rijden vrijwel alleen grote trucks en af en toe eens een safaribusje. Zo ver als we konden zien stonden er trucks stil op de weg. Op een gegeven moment hoorden we dat er zelfs werd geschoten. Na twee uur wachten leek het Ayum beter die dag maar naar het Tsavo West National Park te gaan, en zo geschiedde. Onderweg naar Tsavo West reden we langs een vrachtwagen die op zijn zijkant in de berm was beland. Op en om de vrachtwagen zaten Afrikanen uit de hele omgeving. Te wachten tot de truck openging, legde Ayum ons uit. Om vervolgens alles te pakken wat te pakken viel.

De lodge in Tsavo West was de prachtigste lodge ever. Het hoorde bij de keten 'Serena', wat mij natuurlijk meteen aan Gossip Girl deed denken. Jambo Upper East Siders! Op chic in Afrika! Al is ons safaribusje niet meer dan een gepimpte bestelbus. Zo'n witte waar je in Nederland een schilder mee zou zien, maar Ayum rijdt er gerust 80 km/h mee over een zandweg (met kuilen). Anyway, het was me nu al duidelijk dat Kenia een week van contrasten zou worden.

Eind van de middag maakten we weer een game drive. Tsavo West leek (niet heel gek) op Tsavo East. De leeuwen die we zondag in de struiken hadden moeten onderscheiden, waren nu wel duidelijk te zien. Ik legde duidelijk een leeuwenkop op camera vast. Helaas viel ik in slaap aan 't eind van de game drive. Een hele prestatie, al zeg ik het zelf, gezien Ayum's rijstijl in combinatie met de weg. Overigens word ik ook niet meer wagenziek. Zelfs hier niet. Zelfs niet als ik een boek lees. Ik denk dat Azië en Kenia die 'ziekte' nu eindelijk hebben verslagen.

's Avonds aten we weer heerlijk. Toen we aan het toetje zaten ging opeens de muziek aan en begon heel het personeel te dansen en te zingen. Er bleek een vrouw jarig te zijn. Logisch dus? Nou, nee. Als dit al in Nederland zou gebeuren, zou het personeel onzeker en geforceerd 'Lang zal ze leven' staan te zingen. De Afrikanen daarentegen gingen helemaal uit hun dak. Eén (mannelijke) kok stond zelfs met zijn kont te schudden. Heerlijk, die Afrikanen. Ik moet toegeven dat die gezelligheid een van de dingen was die ik in Azië toch miste. En ik weet zeker dat de Afrikanen niet alleen zo aardig doen omdat ze in een luxe hotel werken. Je ziet dat het oprecht is, je ziet ze genieten en geïnteresseerd zijn. Niet alleen in het hotel, maar ook in de winkels langs de weg of de schoonmaker bij het toilet.

Dinsdag hebben we 's morgens vroeg een game drive gemaakt en daarna weer heerlijk ontbeten. De serveerster vroeg wat we allemaal hadden gespot, waarop wij 'leeuwen' antwoordden. Daarop zei ze dat dit gevierd moest worden en vroeg ze of we een glaasje champagne wilden. Was dit een grap? En zo nee, betaalden we ons hier dan scheel voor? "Het is inclusief!" zei het vrouwtje. Wauwie! Zodoende genoten we 's morgens van een glaasje bubbels. Het leven is zo slecht nog niet. Daarna zijn we in konvooi naar de volgende bestemming gerede: het Amboseli Park. Langs de weg kom je veel kinderen tegen die naar je zwaaien. Op het begin zwaaiden we lief terug en hebben we ze wat van onze Autodrop gegeven toen we even stopten, maar later, als we niet stopten, begonnen de kinderen steentjes naar ons busje te gooien. Okay. Je kan het ze bijna niet kwalijk nemen. Als ik zo arm was, en er kwam een of andere bijdehante drieëntwintigjarige voorbij in een busje, zou ik me kunnen voorstellen dat ik ook niet altijd aardig was. Er ziet trouwens ook veel volwassenen vanaf de weg. Geen werk denk ik. Die zitten voor hun poephuisje of huisje met golfplatendaken te zitten. Ook zie je veel vrouwen lopen met spullen op hun hoofd. Jaja, het gebeurt hier echt!

Het Amboseli Park was prachtig, en weer heel wat anders dan Tsavo East en West. Het Amboseli had namelijk uitzicht op de Kilimanjaro, maar ook waren er veel minder bomen en bosjes, waardoor je beter dieren kon spotten. In dit park hebben we dan ook het een en ander goed op de kiek kunnen zetten.

Woensdag zijn we van 7:00 uur tot 17:00 onderweg geweest naar Diani Beach. Maar dan heb je wel wat: prachtig zee, zon, strand. Het hotel was echter weer even wennen: groot, massaal, commercieel. Iets anders dan de kleinschalige lodges vol safarigangers. Hier zaten vooral oudere All-Inclusive stellen uit Duitsland en Italie, met een diepe oranjebruine kleur, uitgedroogd blond haar en/of heel erg dik. Maar dat mocht de pret niet drukken: in tegendeel.

Donderdag even helemaal niets gedaan, wat snel verveelt als je een avontuurlijke reiziger bent geworden. Vrijdag was het gelukkig weer tijd om iets te ondernemen: een tripje naar het Kisite Marine Park: een nationaal park onder water. Met een busje naar een boot, en met de boot om Wasini Island heen gevaren naar het beschermde stuk zee. De zee was behoorlijk wild, maar volgens de bemanning was dit een kalme dag. Okay. Een duikje of twee konden natuurlijk niet ontbreken. Ik dook twee keer tot zo'n tien meter diep. Het herinnerde me aan Azie. Wel was de natuur onder water hier iets mooier. Mooiere en meer vissen, en sommige stukken zeebodem waren compleet bedekt met koraalrif. Gelukkig was het pas na mijn duiken dat ik een bemanningslid hoorde vertellen over twee tijgerhaaien die hier hadden rondgezwommen.

Na mijn duiken hebben we geluncht op Wasini Island. Er stond krab op het menu. Ik probeerde mijn negatieve ervaring met krab op Monkey Island te negeren, maar na twee happen kon ik niet langer doen alsof. Het smaakte me niet meer. Helaas! Ook deze excursiedag zijn we weer rare snuiters tegengekomen: drie vrouwen, waarvan één zo rond de 60 met een rode stringbikini, één van 40 met hele grote siliconenborsten (waar ze goed me te koop liep), en één van in de 30 met een SM-achtig bikini'tje van zwart doorschijnend gaas. Een vermakelijk stel.

Het laatste 'avontuur' kwam zaterdag, onze laatste hele dag in Afrika. Terwijl we lekker op onze bedjes aan het zwembad zaten te chillen, is onze meegebrachte banaan gestolen door een aap. Hij stond opeens aan het voeteneind, keek ons aan, pakte het fruit en weg was-ie. Ik was met stomheid geslagen en barstte daarna in lachen uit. Te verwachten natuurlijk, van een aap, maar niet door een toerist. Ik moet nog veel leren over de wereld, maar dat doe ik maar al te graag. Which country's next?

Gewoon even rond 'kijken'

2012-01-05T10:02:00.000+01:00

Tijdens mijn nieuwe werk als verkoopmedewerker bij Dept probeer ik mijn klanten zo goed mogelijk te helpen. Ik heb weinig praktijkervaring in een winkel, maar gezien mijn eindeloze eigen shopervaring moet ik me goed kunnen verplaatsen in de klant, zo verkocht ik mezelf op mijn sollicitatiegesprek. En dat doe ik dus ook.

Als er een klant binnenwandelt zeg ik vriendelijk 'haai' of 'goedemorgen', afhankelijk van het type klant (jonger of ouder). Begroet worden kost namelijk niets, maar staat wel erg vriendelijk. Wat ik zelf haat als ik een winkel binnenkom, is dat de verkopers me meteen bestoken met vragen. "Kan ik je helpen?" (99% van de gevallen niet). "Zoek je iets speciaals?" (99% van de gevallen niet). De meeste klanten, en daar ben ik er één van, willen gewoon even rondkijken. Okay, ik ben binnen. Wat doe ik nu? Meestal zie ik een geweldig item en pak het vast. Wat ik dan haat is een verkoper die meteen naar me toe snelt (of erger nog: de hele tijd achter me aan is gelopen) en vraagt welke maat ik zoek of zegt dat dat item er ook nog in kleur B is. Jongen, rustig! Ik wilde alleen even kijken. Loop ik eenmaal met het item onder mijn arm door de winkel te zeulen, dán mag je best aanbieden om het vast in het pashokje te hangen. En wanneer ik dan gehuld in het item het pashokje uit kom mag je best laten zien wat je nog meer hebt als het niet helemaal is wat ik hoopte.

De beste service komt wat mij betreft pas na het passen, op het moment dat je met jurkje A in drie verschillende maten en vestje B in drie verschillende kleuren het hokje uitkomt. Is er niemand te bekennen? Ergernis! Wat moet ik nu met al mijn spullen? Als ik het neergooi zullen de verkopers niet blij zijn, als ik het fout terug hang ook niet. Maar ja, ik heb amper handen vrij om mezelf te bewegen. De ideale verkoper biedt dan ook aan iets van je aan te nemen, bij voorkeur dat wat je niet wilt hebben. Zie je, zo moeilijk is het allemaal dus niet, verkopen. Verplaatsen in de klant is het sleutel woord.

Maar ook verkopers hebben ergernissen. Stel je voor dat je de winkel net helemaal netjes hebt gemaakt (kleren op tafels netjes opgevouwen, hangertjes allemaal recht) en er komt dan een klant binnen die in vijf minuten werkelijk alles overhoop haalt. Dan kan ik zo'n klant dus wel vermoorden. Helemaal als dat vijf minuten voor sluitingstijd gebeurt. Nu bedenk ik me echter dat ik precies zo'n klant ben. Weliswaar winkel ik nooit om tien voor zes, maar wel raak ik altijd alles aan. Ik moet toch immers kunnen zien wat er hangt, en voelen hoe de stof voelt? En kleding op tafels dat haat ik. Daarvan kan je nog moeilijker zien wat het is, dus zul je het hele kledingstuk uit moeten vouwen en - nadat het in 99% van de gevallen tegenviel - 'netjes' terug moeten leggen. En hoewel ik best netjes ben, is het natuurlijk nooit zo als de verkopers dat willen. Dat weet ik nu wel. Misschien dat ik me de volgende keer als ik ga shoppen ook iets meer zal verplaatsen in de verkoper.

Dept's Favorites

2012-01-04T20:33:00.002+01:00

Sinds dinsdag werk ik als verkoopmedewerker bij Dept. Ik heb geleerd dat je in twee dagen de hele collectie kunt leren kennen. Ik heb zelfs al een hele hoop favorieten. Neem een kijkje en sla je slag in de sale!

Keep Running

2012-01-03T09:00:00.002+01:00

Eén van mijn goede voornemens is hardlopen. Alweer? Nee, nog steeds. Ik loop al jaren hard, alleen de ene keer meer dan de andere. De laatste drie maanden heb ik helemaal niet gesport, tenzij je zonnen en bier drinken een sport vindt. De maanden ervoor is er ook weinig hardgelopen. Ik geef mijn scriptie en stage de schuld. Het nieuwe jaar is echter geen jaar meer voor puberale excuusjes: gelopen worden zal er.

Vandaag, de tweede dag na een dubbele kater, had ik eigenlijk geen zin, maar toen begon de zon te schijnen en bedacht me dat er altijd wel wat is. Ik opende mijn nieuw gedownloade App Runkeeper en begon te joggen. Maar liefst 35.54 minuten en 5,42 kilometer. Dames en heren, jongens en meisjes, ik ben weer begonnen. Ik hoef nu alleen nog maar te blijven rennen.

Suzie Put Some Clothes On!

2012-01-02T12:19:00.000+01:00

Eind december ging ik naar Düsseldorf en kocht ik eindelijk de broek waar ik al maanden naar zocht: de wijde, 'vallende' zwarte broek. Het was augustus 2011 toen ik verliefd ben geworden op de Chanel-look met de desbetreffende broek. Tegelijkertijd ben ik gehersenspoeld door deze combi en kan me weinig andere outfits met de broek inbeelden. Hebben jullie een idee over hoe ik mijn nieuwe aankoop nog meer kan dragen?

Broek (Prego), hempje (Esprit), laarsjes (Marc O'Polo).

Hippie New Year!

2012-01-02T09:00:00.000+01:00

Met Oud & Nieuw had ik een feestje en het thema was hippies. Gemixt met een vleugje Suusje Q. leverde dit de volgende uitkomst op: hippie chic.

T-shirt (ZARA), lange rok (H&M), tasje (Douglas), ketting (Cambodja), laarsjes (Paul Warmer).

Een kleine sfeerimpressie.

Met ex-roomie annex vriendin J.

It's time for Africa!

2012-01-01T09:00:00.003+01:00

Het ziet ernaar uit dat ik binnen een week mijn eerste voornemen ga vervullen: een (héél) leuk tripje maken. Tsamina mina zangalewa, this time to Africa! Volgende week vertrek ik met mijn lieftallige familie voor een week naar Kenia. Denk je dat je net weer een beetje gewend bent aan het Hollandse weer, kunnen de sandalen en hoedjes weer uit de kast. Ik heb het maar druk met al die reisjes! Een collage om me voor te bereiden op mijn safari.

Blouse (Object), top (H&M), jurkje (H&M), top (H&M), shortje (Selected Femme), jurkje (Selected Femme), jasje (H&M), blouse (H&M), broek (H&M), shortje (Selected Femme), sandaal (Les Tropeziennes), hoedje (onbekend).

Goede voornemens, goed jaar

2011-12-31T09:00:00.037+01:00

Er zijn maar weinig mensen die aan goede voornemens doen. Toevallig ben ik er één van. Ik maak al jaren goede voornemens en heb al jaren een goed leven, dus waarom zou ik er mee stoppen? Mijn lijstje voor 2012:

* Gezond eten (maar af en toe ook genieten van een SAS-momentje);
* Weer beginnen met hardlopen (en als mijn geld het toelaat weer lid worden van de sportschool);
* Een echte baan krijgen;
* Mijn banksaldo onder controle hebben;
* Veel boeken blijven lezen (waaronder ook Engelse -);
* Artikeltjes in vreemde talen lezen en dan de onbekende woorden opzoeken en daar een mooi vocabulaire van maken;
* Een nieuwe computer kopen én een externe harde schijf waarop ik alles ga back-uppen;
* Veel leuke tripjes maken;
* Meteen een fotoboek maken na een leuk tripje;
* Kleding die ik niet meer draag en boeken die ik niet meer lees verkopen;
* Alleen nog kleding kopen die echt de moeite waard is;
* Een nieuwe woonruimte vinden met centrale verwarming;
* Leuke dingen blijven doen met my loved ones;
* Een kleding-ruil-avond houden met mijn vriendinnen;
* Veel bloggen.

Hebben jullie nog goede voornemens?

Today's outfit nr. 59

2011-12-30T18:00:00.001+01:00

Natuurlijk draag ik niet twee outfits per dag: deze outfit droeg ik Tweede Kerstdag toen ik naar het Russisch Staatscircus ging en de dresscode Russian Chic was.

See through blouse (ELLE), tanktop (H&M), broek (ZARA), laarzen (Paul Warmer), muts (merkloos).

Today's outfit nr. 58

2011-12-30T09:00:00.000+01:00

I put some new shoes on and suddenly everything is right.

Jasje (ZARA), blouse (H&M), broek (ZARA), laarsjes (Marc O'Polo).

Make it mine: de Noorse trui

2011-12-29T09:59:00.000+01:00

Of je het nu interpreteert als Navajo-style of gewoon een Noorse print noemt: deze wintertrui is hot. D&G gaf vorig jaar al de voorzet, maar deze winter is Scandinavisch knitwear het winnende doelpunt van het seizoen. Scoren moet je 'em!

Isabel Marant F/W 2011/2012

€ 17,45 (H&M)

€ 34,95 (H&M)

€ 17,95 (H&M)

€ 24,95 (H&M)

It was a very good year

2011-12-28T09:00:00.002+01:00

Nu kerst achter de rug is en de top 2000 de nummer één nadert is het tijd voor een terugblik op het inmiddels 'oude jaar' van Suusje Q. In 2011 stonden vooral afstuderen en reizen centraal in The Fabulous Life.

Na baantjes als serveerster en schoenenverkoopster werkte ik op de valreep nog even aan mijn C.V.: ik vond werk als secretaresse bij een advocatenkantoor en maakte mijn jaar als hoofdredactrice van Alibi af. Ik ging mee op studiereis naar Hong Kong en haalde tussendoor gelukkig nog even mijn tentamens. De maanden juni en juli bracht ik door in de studiekelder, maar het resultaat mocht er wezen: mijn scriptie. Ik was klaar op de universiteit, maar voor ik kon beginnen aan het 'echte leven' stond me eerst nog een weekje Frankrijk en een (student)stage te wachten bij een gespecialiseerd advocatenkantoor. Hierna was het tijd voor mijn Grote Oplaad Vakantie: Asia baby! Begin oktober vloog ik naar Hanoi, Vietnam. Ook bezocht ik Sapa, Ha Long Bay, Hué en Hoi An. Vanuit hier nam ik de motor naar Attapeu, Laos. Daarna kwamen Pakse, Champassak en Si Phan Don. Na een lange rit kwam ik vervolgens aan in Siem Reap, Cambodja. Ook Phnom Penh, Sihanoukville, Monkey Island en Kep deed ik aan. Eind november was ik terug in Vietnam, maar nu in het zuiden. Ik bracht tijd door op Phu Quoc Island en reisde door naar Saigon, Mui Ne, Dalat, Doc Let en Nha Trang. Half december vloog ik vanuit Saigon terug naar Amsterdam. Het was weer even wennen, maar ik kon er nu niet meer omheen: die baan moest gezocht gaan worden. Gelukkig heb ik een heel nieuw jaar om dat goede voornemen uit te voeren.

Suzie Wong, eh... Q. in Hong Kong.

Mijn bul.

Mijn uiteindelijke route.

Hippe hippies

2011-12-27T12:18:00.001+01:00

Stel, je bent uitgenodigd voor een Oud en Nieuw feestje, het thema is hippies en je krijgt bij het horen hiervan niet spontaan een NYE Outfit in je hoofd. Wat trek je dan aan? Nou, dit dus: denk Mary Kate Olsen, denk hippie chic, denk lange rokken, denk flaphoeden, denk bont, denk flared jeans, denk tunieken, denk bloemen, denk veren, denk véél sieraden, denk vlechtjes, denk mutsjes, denk accessoires. Maak je vooral niet te druk om je outfit. Het is love, peace and happiness, bro!

Alles van H&M

Mary Kate Olsen

The Fabulous Books of Suusje Q.

2011-12-24T09:00:00.000+01:00

Boeken die ik heb gelezen tijdens mijn reis, waar het over ging en wat ik ervan heb opgestoken.

The Alchemist, door Paulo Coelho
Over een schaapherder die het als zijn destiny ziet om vanuit Spanje naar de Piramides te reizen, omdat daar een schat om hem zou wachten. Die schat blijkt er niet daadwerkelijk te zijn, maar door de reis beseft hij wel hoe en wat en uiteindelijk eindigt hij met de vrouw van zijn dromen weer in Spanje. Eind goed, al goed. Een heerlijk boek over reizen, genieten en niet bang zijn je standaard leventje in te ruilen voor een wilde droom. Wel wat spiritueel voor mij.

Backpackers & Butlers, door Tiana Templeman
Slecht vertaald boek waarin de schrijfster vaak in herhaling treedt, maar in the end toch best vermakelijk tijdens het reizen. De schrijfster/hoofdpersoon wint, als eeuwige backpacker, een reis voor twee personen naar de meest dure hotels van de wereld. 'Oh mijn god, wat zijn we arm en wat vallen we hier uit de toon' wordt in elk hoofdstuk gezegd, maar het is best leuk om over allerlei wereldsteden te lezen wanneer je zelf ook reislustig bent.

Rules for a perfect life, door Niamh Greene
Wat begint als een chicklit (oppervlakkige citygirl met modeverslaving) eindigt als een best te doen boek. De citygirl verhuist namelijk naar het platteland, waar ze langzaam haar Manolo's laat voor wat ze zijn, het platteland omarmt en haar hart en mind opent voor meer dan acrylnagels. Een wijze les voor als je zelf ook best wat weg hebt van oppervlakkige citygirl met modeverslaving, en dus een aardig boek als je zelf ook je mind hebt geopend.

First they killed my father, door Loung Ung
Heftig boek over de oorlog in Cambodja. Het verhaal wordt verteld door een (op het begin) vijfjarig meisje, afkomstig uit een relatief rijke familie uit Phnom Penh. Zij en alle andere rijke, geleerden en/of stadsmensen worden gedeporteerd naar het platteland. Omdat leider Pol Pot van heel Cambodja een rijstveld wilt maken, zijn de gedeporteerde mensen niets waard. De familie van het meisje doet zich dan ook voor als simpele boerenfamilie, maar langzaam komt de waarheid aan het licht en verdwijnt familielid na familielid. Ik moest een traantje weg pinken toen Loung Ung eindelijk in veiligheid was.

Sonny boy, door Annejet van der Zijl
Prachtig geschreven en interessant boek. Een gescheiden vrouw met kinderen krijgt een relatie met de veel jongere Surinamer Waldemar en blijkt vrij snel zwanger van hem. Haar kinderen willen hierdoor niets meer van haar weten en vertrekken naar hun vader. Dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit en is het vechten tegen de dood. Best lastig als stel dat beide nooit de makkelijkste weg koos. Laat staan als je nog Joden laat onderduiken ook. Ik pinkte wederom een traantje weg toen ik las hoe de kleine Waldie aan zijn leven moest beginnen.

Extreem luid & ongelooflijk dichtbij, door Jonathan Safran Foer
Extreem goed boek en ongelooflijk humoristisch. De hoofdpersoon is een negenjarig jongetje uit Manhattan dat zijn vader verloor bij 9/11. Het jongetje is zo intelligent dat je vergeet dat hij pas negen is, tot hij weer eens de opmerking maakt van een kind. In de kast van zijn vader vindt hij een sleutel en besluit op zoek te gaan naar het slot dat daarbij hoort. Tijdens zijn zoektocht ontmoet hij de meest bizarre mensen. Het boek is niet goed uit te leggen - je moet het gewoon lezen.

Eat, pray, love, door Elizabeth Gilbert
Het bekende boek dat werd verfilmd, waarbij de hoofdrol werd vertolkt door Julia Roberts. Hierdoor zie je Julia voor je als je leest over het liefdesleven van Liz, terwijl ze door Italië reist (veel eet en Italiaans leert), mediteert in India en op zoek gaat naar balans in Indonesië. Hier ontmoet ze uiteindelijk haar geliefde. Na het googelen van de foto's van het kersverse paar waren de seksscene's dan ook iets minder om te lezen. Het deel in India was voor mij iets te zweverig, maar het boek is zeker leuk om te lezen als je in (een van) de landen bent geweest waar Liz heen gaat en/of open staat voor die culturen.

Sex and the City, door Candace Bushnell
Nadat het boek van Bridget Jones nog briljanter bleek dan de film, besloot ik ook Sex and the City te gaan lezen toen ik het boek in de boekwinkel zag staan. Helaas viel dit wat tegen, al moet ik zeggen dat ik het boek nog niet heb uitgelezen. Over het begin kan ik in elk geval zeggen dat het niet gaat over onze vier bekende vriendinnen , maar dat het boek bestaat uit losse verhalen over verschillende personen. Wie is Sarah bijvoorbeeld? En waar is Charlotte? Al is het ook wel weer leuk te zien hoe uit deze verschillende karakters de vier hoofdrolspelers zijn ontstaan. En om te weten dat Candace de columnist was, en Carrie slechts een journaliste.